Rozwijająca się gospodarka na całym świecie powoduje wzrost cen surowców. W walce ze spekulantami we własnym kraju, Pekin najwyraźniej zaciąga teraz hamulec bezpieczeństwa. Po raz pierwszy od wielu lat Chiny mogły sprzedać rezerwy ważnych metali.
Surowcowy bom od dawna solą w oku rządu chińskiego. Pekin obawia się, że firmy przerzucą wyższe koszty na konsumentów, co może zaszkodzić gospodarce i dalszej inflacji paliw. Ale kierownictwo partii podejmuje środki zaradcze, teraz poleciło przedsiębiorstwom państwowym ograniczenie ich ekspozycji na rynki towarowe i jednocześnie ujawnienie odpowiednich umów, aby komisja nadzoru i zarządzania majątkiem państwowym mogła je kontrolować, Bloomberg poinformował w środę, powołując się na osoby z wewnątrz.
Ale to nie wszystko: aby okiełznać ceny surowców, Pekin może wkrótce rozwiązać i sprzedać krajowe rezerwy ważnych metali przemysłowych, takich jak miedź, cynk i aluminium, donoszą wspólnie Bloomberg i „Wall Street Journal” . Chiny utrzymują rezerwy państwowe, aby chronić się przed podwyżkami cen, jeśli to konieczne, ale Pekin ich nie dokumentuje.
Wpływ mają same niepotwierdzone plotki: cena miedzi spadła w środę do najniższego poziomu od ośmiu tygodni, ustąpiły kontrakty na rudę żelaza, a akcje spółek metalowych w Chinach i Hongkongu spadły. Obawy o chińską interwencję na rynku surowcowym obniżyły też nawet o 3,5 proc. udziały firm hutniczych i wydobywczych, takich jak BHP , Rio Tinto i ArcelorMittal.
Jia Zheng, handlarz surowcami w Shanghai Dongwu Jiuying Investment Management, skomentował, że kraj od lat nie uwalnia rezerw państwowych, podaż na rynku wzrośnie, a ceny akcji spadną.
W rzeczywistości ostatni raz Pekin oficjalnie interweniował na rynku miedzi w 2005 roku, kiedy to państwowy handlowiec podbił ceny dużymi zakładami na lokalnych rynkach. W 2010 roku sprzedano również zapasy aluminium i cynku.
Głównym powodem wzrostu cen na rynkach towarowych jest zarówno silne ożywienie gospodarki amerykańskiej jako jednej z największych gospodarek świata, jak i gospodarek Europy. Firmy wydobywcze, które drastycznie ograniczyły produkcję na początku pandemii, nie są obecnie w stanie poradzić sobie z gwałtownym wzrostem popytu, który spowodował gwałtowny wzrost cen wielu surowców.