Coraz mniej osób chce wyjechać do pracy za granicę. To nie jest tylko efekt korony: świat pracy deglobalizuje się. Eksperci ostrzegają: w globalnej walce o talenty będą wyraźni przegrani.
Złe i dobre wieści: Niemcy tracą popularność na globalnym rynku pracy – ale nadal zajmują czwarte miejsce na 190 krajów i najpopularniejszy kraj nieanglojęzyczny. W sumie 208 000 pracowników w 190 krajach, w tym około 9 000 w Niemczech, zostało przebadanych online pod koniec ubiegłego roku: czy są skłonni pracować za granicą, gdzie są preferowane lokalizacje i jakie mają preferencje, jeśli chodzi o pracę cyfrową.
Badanie przeprowadzone wspólnie przez firmę doradczą Boston Consulting Group (BCG) i The Network, zrzeszenie giełd pracy w 130 krajach współzałożone przez platformę pracy Stepstone, jest już trzecim tego typu w latach 2014 i 2018. pojawiają się również trendy terminowe.
Chęć wyjazdu za granicę gwałtownie spada
Chęć wyjazdu za granicę spadła już przed pandemią koronową. W tej chwili prawie połowa respondentów może wyobrazić sobie przeprowadzkę do innego kraju; W 2018 roku było to 57 proc., W 2014 nawet 64 proc. Jednak te dwie liczby dzieliły cztery lata; obecne badanie odbyło się w odstępie zaledwie dwóch lat. Krzywa spada więc dość stromo.
Autorzy badania obwiniają nie tylko ograniczenia koronacyjne za ponowny spadek skłonności do mobilności, ale także tendencje nacjonalistyczne, takie jak te w USA czy Wielkiej Brytanii – i to, że nadal dominuje praca mobilna.
Spośród ankietowanych w Niemczech tylko 45 procent stwierdziło, że jest gotowe wyjechać za granicę, a następnie woli przenieść się w najbliższe sąsiedztwo: pięć krajów sąsiednich znajduje się w pierwszej dziesiątce krajów preferowanych, ze Szwajcarią i Austrią na czele. Stany Zjednoczone i Kanada są również popularne wśród Niemców.
Stany Zjednoczone po raz pierwszy tracą pierwsze miejsce
Po raz pierwszy od ośmiu lat Stany Zjednoczone nie są już na pierwszym miejscu, a dopiero na drugim miejscu. Kanada jest teraz na szczycie. Na trzecim miejscu: Australia. Niemcy zajmują czwarte miejsce, ale są najpopularniejszym krajem w Europie i najpopularniejszym krajem nieanglojęzycznym. Badanie wykazało, że w szczególności Kanada charakteryzuje się wyraźną kulturą otwartości wobec imigrantów. Kraje azjatyckie również przesuwają się w górę na liście życzeń. Pojawia się wzór: „Kraje, które radzą sobie dobrze, były dobre w walce z pandemiami”, podsumowuje szef Stepstone, Sebastian Dettmers. Są to głównie kraje azjatyckie, takie jak Singapur, Japonia i Nowa Zelandia. „Widzimy odwrotny efekt w krajach, które zostały mocno dotknięte przez Covid-19 wiosną 2020 roku – takich jak Włochy, Hiszpania czy Francja”.
Mimo Brexitu najpopularniejszą metropolią pozostaje Londyn, a za nim Amsterdam, Dubaj i Berlin. Ale różnice nie są duże: 18% ankietowanych chciałoby przeprowadzić się do Londynu, a 13% do Berlina. Dla pracowników z tytułem magistra lub doktora Berlin zajmuje nawet drugie miejsce. Monachium na 26. (2018: 23), Hamburg na 35. (2018: 32). Nowy Jork spadł z drugiego na ósme miejsce. Z drugiej strony Dubaj, Abu Zabi, Tokio i Singapur stały się bardziej popularne.
Czy „mobilność wirtualna” jest wyjściem?
Ogólnie Niemcy chcą pracować za granicą mniej niż inne narody – wynika to również z relatywnie wysokiego standardu życia tutaj. „Rynek talentów staje się globalny” – mówi ekspert ds. zarządzania zasobami ludzkimi i partner BCG, Rainer Strack. Podczas gdy mobilność fizyczna została drastycznie ograniczona, mobilność wirtualna dramatycznie wzrosła. Z badania wynika: Około połowa pracowników pracowałaby również u pracodawcy, który nie jest nawet reprezentowany w kraju, w którym mieszkają – praca mobilna staje się coraz bardziej normalna.
Według autorów badania ta „wirtualna mobilność” może pomóc odkryć nowe pule talentów i promować różnorodność. „W porównaniu z poprzednimi badaniami widzimy wyraźne, twarde przerwy” – mówi Strack. „Pandemia koronowa katapultowała nas dziesięć lat w przyszłość.” Ale na globalnym rynku w walce o talenty będą też wyraźni przegrani. Strack uważa, że w związku z tym Niemcy potrzebują strategii budowania marki pracodawcy – muszą działać jak firma, która staje się jak najbardziej atrakcyjna jako pracodawca. „Obejmuje to strategiczne planowanie personelu: jakich talentów potrzebujemy, które chcemy promować i przyciągać?”
Praca mobilna może odegrać w tym kluczową rolę. „Do tej pory było tak: duże niemieckie korporacje miały swoje siedziby w Niemczech – żeby tam pracować, trzeba było mieszkać w pobliżu. W przyszłości możesz to zrobić inaczej. Jeśli przestaniesz rekrutować wokół wieży kościelnej, zespoły również staną się bardziej zróżnicowane. Mogłoby to zniwelować wady lokalizacji – i być może także stworzyć trochę więcej sprawiedliwości ”.
Szef Stepstone, Sebastian Dettmers, również myśli: „Niemcy muszą być atrakcyjne dla zagranicznych pracowników wykwalifikowanych, niezależnie od tego, czy pracują tutaj wirtualnie, czy fizycznie. Kraj jest atrakcyjny, ale nie ma wielkich wizji na przyszłość. Musimy zadać sobie pytanie: jaki problem Niemcy chcą rozwiązać? Moglibyśmy uczynić z problemu klimatycznego zadanie ogólnokrajowe, ale automatyzacja produkcji mogłaby też stać się hitem eksportowym ”. Był zaskoczony, jak szybko spadała skłonność do wyjazdu za granicę. Praca mobilna może częściowo zastąpić fizyczną obecność, ale nadal ważne jest, aby ludzie spotykali się osobiście i przebywali poza domem w innych kulturach.
oprac. Andrzej Mroziński
