Sieci są warunkiem sukcesu zawodowego. Mówią, że związki też mogą nam zaszkodzić. W jaki sposób?
Carnabuci: Odkryliśmy, że większość pracowników tworzy relacje, które odpowiadają ich stylowi poznawczemu, który jest ich preferowanym sposobem przetwarzania informacji i rozwiązywania problemów. Na przykład pracownicy, którzy cenią różnorodność i kreatywność, budują „relacje pomostowe”, które obejmują różne grupy i silosy organizacji. To dlatego, że te relacje przynoszą różnorodność opinii, perspektyw i pomysłów, z którymi pracownicy kreatywni w naturalny sposób czują się komfortowo. Z drugiej strony pracownicy, którzy przedkładają precyzję i skrupulatność wykonania nad kreatywność, unikają takich pomostowych relacji i zamiast tego skupiają się na wzmacnianiu już istniejących więzi w ramach jednej grupy.
Co jest złego w otaczaniu się ludźmi o podobnych poglądach? Pracujesz nad tym samym.
Carnabuci: To proste: jeśli twoja sieć wspiera cię w obszarach, w których już się wyróżniasz, to tak naprawdę nie wnosi to żadnej wartości. Jednak gdy twoja sieć uzupełnia twoje słabości, poprawia twoją wydajność.
Quintane: Spędziliśmy dwa i pół roku badając wydajność pracowników w filii dużej firmy produkującej półprzewodniki. Zebraliśmy informacje o sieciach, które ci pracownicy zbudowali na przestrzeni czasu, a także o ocenach ich wyników od ich przełożonych. Przeprowadziliśmy również wywiady z wieloma pracownikami i uzyskaliśmy dobry wgląd w firmę. W połowie badania przeprowadziliśmy eksperyment: stworzyliśmy dwie grupy losowo wybranych pracowników. Niektórzy przeszli szkolenie, jak zbudować sieć, która poprawia ich wydajność, inni po prostu kontynuowali jak wcześniej. Różnice były wyraźne.
Co wydarzyło się na treningu?
Quintane: Wyjaśniliśmy im, jak ważna jest ich sieć dla ich wydajności i jak mogą ją rozbudować. Pomogliśmy im również nawiązać kontakt z osobami, których nie znali przed treningiem, wykonując ćwiczenia w grupach lub parach. Miesiąc po szkoleniu zmierzyliśmy sieci obu grup. To, co zobaczyliśmy, było jasne: ci z grupy szkoleniowej, którzy zbudowali sieci komplementarne do ich stylu poznawczego, radzili sobie znacznie lepiej niż ci, którzy tego nie robili.
Według autorów badanie oparto na włoskiej jednostce biznesowej globalnego producenta półprzewodników, która zatrudnia około 170 pracowników w 13 działach i na pięciu poziomach hierarchii. Dane zbierano przez okres 30 miesięcy; Ponadto badacze przeprowadzili 25 półgodzinnych wywiadów na wszystkich poziomach hierarchii i we wszystkich działach. Ankieta internetowa pracowników biorących udział w badaniu odbywała się mniej więcej co siedem miesięcy Badacze mieli również dostęp do ocen pracowników dokonanych przez ich przełożonych i rejestrowali odpowiednią sieć każdego pracownika.
Jak sam mogę się przekonać, czy moja sieć mi pomoże?
Carnabuci: Ogólnie rzecz biorąc, twoja sieć jest najbardziej użyteczna, gdy pomaga ci zrobić coś, do czego nie jesteś naturalnie zdolny. Na przykład, jeśli jesteś osobą kreatywną, powinno to pomóc w realizacji twoich innowacyjnych pomysłów. Aby to zrobić, musisz zbudować gęstą sieć silnych powiązań z ludźmi, którzy są mocni we wdrażaniu. Tylko wtedy Twoja sieć faktycznie będzie miała wpływ.
I inni?
Carnabuci: Jeśli sam jesteś wykonawcą, który woli realizować pomysły i dla którego ważna jest precyzja i staranne wykonanie, jest dokładnie na odwrót. Ci ludzie też mają tendencję do otaczania się powiernikami, którzy są tacy sami jak oni, ale potrzebują sieci, która zapewni, że usłyszą genialne pomysły ze wszystkich możliwych obszarów, która zbuduje pomosty do zupełnie różnych części firmy. Jako wdrożeniowiec powinieneś zatem skoncentrować się na budowaniu otwartej sieci, która buduje pomosty pomiędzy różnymi obszarami firmy.
A jak to zrobić?
Carnabuci: Firmy popełniają kluczowy błąd: wierzą, że pracownicy wymyślą, jak najlepiej połączyć się w firmie. Ale tak się nie stanie. Firmy muszą zmierzyć się z tym problemem. Nasze badania pokazują, że nawet jeden dzień szkolenia może pomóc Ci dowiedzieć się, które rodzaje łączności mogą, a które nie, poprawić Twoje wyniki. Daje to wymierne efekty nawet po wielu miesiącach.
Erica Quintane’a
Jeśli mam kreatywną pracę, czy zawsze powinienem wychodzić na kolację z kolegami z księgowości zamiast z moją zabawną ekipą?
I ludzie to rozpoznają po jednym dniu seminarium?
Carnabuci: Tak, trening jest niezbędny. Udowodniliśmy to empirycznie w prawdziwej firmie. Ale to nie jedyny środek, który działa. Nasza koleżanka, Tatiana Lluent, zbadała, jak bardzo układ siedzeń w biurach wpływa na więzi między pracownikami. Jeśli pozwolisz ludziom z różnych działów zbliżyć się do siebie, wymiana między tymi działami automatycznie się poprawi.
Quintane: Nie musisz od razu restrukturyzować całej organizacji. Małe zmiany często bardzo pomagają.
Carnabuci: Wiele firm organizuje coś w rodzaju „szczęśliwego lunchu”, podczas którego pracownicy są przydzielani do siebie na przerwę na lunch. Nie gwarantuje to, że od razu utworzy się tutaj pomocna sieć. Ale jeśli dasz ludziom tę wiedzę i wesprzesz ich w rozbudowie sieci, wiele już zyskali. To ma wpływ.
To wszystko bardzo przypomina rok 2019. Od tego czasu wiele się wydarzyło: ludzie pracują w swoich biurach domowych, a wiele firm nie ma już stałych miejsc w biurach.
Carnabuci: Wiele można też zrobić online. Ćwiczenie „Help Workout”, które opracowaliśmy w ESMT i którego często używamy w naszych programach kształcenia ustawicznego, jest bardzo skuteczne. Trwa około pół godziny. Skupiasz pięć osób, które się nie znają lub znają bardzo słabo. A mają dwa zadania: Każdy musi uzyskać pomoc w swoim problemie zawodowym – a potem pomóc innym. To właściwie zawsze działa. To bardzo przyjemne doświadczenie, które łączy ludzi: aby otrzymać pomoc, ale także być pomocnym samemu. To niesamowicie łączy. Próg jest wtedy bardzo niski, aby skontaktować się z osobą, z którą zrobiliście już taki wspólny trening. Działa to również bardzo dobrze zdalnie.
Co jeśli moja firma nie widzi problemu – jak mogę jako osoba fizyczna podjąć działania i zbudować naprawdę użyteczną sieć?
Quintane: Autorefleksja jest ważna. Aby zrozumieć, jaki rodzaj interakcji preferujesz – a następnie pomyśleć: czy to naprawdę zapewni mi przewagę w mojej pracy? Czy otaczają mnie ludzie, z którymi dobrze się bawię – ale którzy mogą nie zapewniać mi motywacji, wyzwań lub wsparcia, którego potrzebuję, aby dobrze wykonywać swoją pracę? Nie jest łatwo to rozpoznać i zaakceptować tę myśl. Ale to jest tego warte. Jeśli chcesz osiągnąć więcej, musisz zadać sobie te pytania. I bądź aktywny: Być może wspólny kolega z pracy może Cię skontaktować z kimś, kto jest tak bardzo różny od Ciebie?
Quintane: Nasza intuicja konsekwentnie zawodzi nas, jeśli chodzi o relacje zawodowe. Kiedy robimy to, co jest dobre, często nie robimy tego, co jest dobre dla nas i naszego potencjału. Działamy najlepiej, gdy nasza sieć uzupełnia nasze własne umiejętności.Optymalizacja przepływów pracy jest jednym z najważniejszych priorytetów w codziennej działalności biznesowej. Szczególnie w czasach szybkich zmian w naszym świecie pracy pracownicy muszą być w stanie współpracować bardziej elastycznie i wydajnie niż wcześniej. Jednocześnie nowoczesne firmy wykorzystują nowe możliwości techniczne, aby oferować klientom jak najlepsze doświadczenia. Odpowiednie narzędzia mogą wzmocnić te trendy i przyspieszyć wydajność i cyfryzację firm — w sposób zrównoważony, skalowalny i wydajny.
Carnabuci: Wyobraź sobie trzy koncentryczne kręgi: pośrodku znajduje się nasza strefa komfortu. Czujemy się tam jak w domu, jest przytulnie i od razu wszyscy się rozumieją. Zewnętrzny pierścień to strefa paniki. Jesteśmy tak daleko od naszych możliwości, że po prostu nie możemy nic zrobić razem. Nie możesz nauczyć się niczego nowego ani w strefie komfortu, ani w strefie paniki. Jest to możliwe tylko w środkowym pierścieniu: strefie nauki. Tam nie jest tak wygodnie, ale możemy tam szukać uzupełnienia własnych możliwości. W ten sposób możemy robić rzeczy, których nigdy nie bylibyśmy w stanie zrobić sami lub z bardzo podobnie myślącymi ludźmi. Jeśli będziesz to robić z dyscypliną przez jakiś czas, będziesz coraz lepszy. To bardzo satysfakcjonujące. Wyrastamy z tego.
Kiedy ostatnio odważyłeś się wyjść ze swojej strefy komfortu?
Carnabuci: Szczerze mówiąc, teraz. Lubię rozmawiać z innymi naukowcami społecznymi, ale prezentacja naszych badań dziennikarzowi nie jest ani zrelaksowana, ani relaksująca. Ale nadal czuję się dobrze po tej stronie strefy paniki.
