W obliczu rosnącej liczby urządzeń, asystentów i chatbotów wykorzystujących sztuczną inteligencję i otaczającego nas świata, rośnie ryzyko reakcji. Reklamowane jako „analogowy styl życia”, różni się od krótkoterminowego cyfrowego detoksu. Zamiast tego, jest próbą zwolnienia tempa i znalezienia namacalnych sposobów na wykonywanie codziennych zadań i rozrywkę, zwłaszcza że generatywne platformy AI coraz częściej myślą i działają za nas.
Trudno oszacować skalę tego zjawiska, ale niektóre hobby, zwłaszcza te offline, cieszą się ogromnym powodzeniem. Firma zajmująca się rękodziełem artystycznym Michael’s odczuła tego skutki: liczba wyszukiwań hasła „analogowe hobby” na jej stronie wzrosła o 136% w ciągu ostatnich sześciu miesięcy, według firmy, która prowadzi ponad 1300 sklepów w Ameryce Północnej. Sprzedaż zestawów do samodzielnego montażu wzrosła o 86% w 2025 roku i przewiduje się, że w tym roku liczba ta wzrośnie o kolejne 30–40%.
Liczba wyszukiwań zestawów do robienia włóczek, jednego z najpopularniejszych „ babcinych hobby ”, wzrosła w 2025 r. o 1200%. Dyrektor ds. merchandisingu firmy Michael, Stacey Shively, powiedziała CNN, że firma planuje przeznaczyć więcej powierzchni sklepowej na materiały dziewiarskie.
Coraz więcej osób wykorzystuje rękodzieło jako formę odpoczynku od pesymistycznego przewijania stron, zwłaszcza po pandemii COVID-19 – powiedział Shively.
„Myślę, że właśnie teraz następuje naprawdę duża zmiana kulturowa” – dodała.
Zainspirowany tym trendem, zapragnąłem spróbować sam. Przez 48 godzin żyłem tak, jakby to były lata 90.
Wylogowanie się na zaledwie dwa dni brzmi łatwo. Dla większości pewnie tak jest. Dla mnie oznaczało to pozbycie się trzech iPhone’ów, jednego MacBooka, dwóch jeszcze większych monitorów stacjonarnych, Kindle’a, Alexy – i pierwotnej potrzeby pokolenia Z, by przełączać się między nimi wszystkimi.
„Jestem z krwi i kości przeciwnikiem sztucznej inteligencji”
Zanim wyruszyłam w podróż, rozmawiałam ze stałymi użytkownikami analogów, żeby zaczerpnąć inspiracji. Jeśli chcesz skontaktować się z Shaughnessy Barker, 25-latką z Penticton w Kolumbii Brytyjskiej, musisz zadzwonić na jej numer stacjonarny.
Podobnie jak wiele nastolatek w latach 2010., Barker zetknęła się z internetem za pośrednictwem konta „stan Twitter” brytyjskiego boysbandu One Direction. Mówi jednak, że z wiekiem „wszystko (w internecie) jest nastawione na zysk i nic nie służy już tylko rozrywce”.
Przejście na analogowy styl życia nie było trudne dla Barker, która sama siebie określa jako „do szpiku kości przeciwniczkę sztucznej inteligencji”. Dorastała słuchając radia i płyt winylowych , a jej kolekcja kaset, DVD, kaset VHS i płyt winylowych jest imponująca. Organizuje wieczory rękodzieła bez technologii i wieczory z winem, pisze notatki i ustala limity czasu spędzanego przed komputerem.
Największy wzrost nastąpił, gdy Barker kupiła adapter umożliwiający korzystanie z telefonu stacjonarnego w domu i aplikację „ głupiego telefonu ” poza domem. Jeśli chcecie się ze mną skontaktować, powiedziała Barker swoim przyjaciołom: „Zadzwońcie do mnie lub napiszcie list”.
Ale nawet dla Barker całkowite przejście w tryb offline staje się coraz trudniejsze. Na przykład, jedynym sposobem, w jaki może dotrzeć do sklepu z antykami, w którym pracuje, lub do swojego „ klubu pocztowego ”, jest internet. „Jestem chodzącym oksymoronem, bo mówię: «Chcę odłożyć telefon i zrobić o tym filmik na TikToku»” – powiedział Barker.
Co oznacza „przejście na technologię analogową”
Użytkownicy analogowi mają dość doomscrollingu i bałaganu w sztucznej inteligencji , albo po prostu są sfrustrowani tym, że ChatGPT i inne generatywne usługi sztucznej inteligencji myślą i tworzą za nas.
„Niepotrzebne sztuczki są dość męczące, zarówno jeśli chodzi o samą czynność przeglądania treści, jak i o to, że są tak powtarzalne i mało oryginalne” – powiedział Avriel Epps, badacz sztucznej inteligencji i adiunkt na Uniwersytecie Kalifornijskim w Riverside.
Nie oznacza to całkowitego odrzucenia technologii, a uczestnicy analogowych sesji nie deklarują, że są jej przeciwni. Niektórzy po prostu przejęli elementy tego stylu życia: na przykład zamień Spotify i oparty na sztucznej inteligencji tryb „shuffle” na iPoda. Zamiast pstrykać milion zdjęć w tej samej pozie (niestety), zwolnij i zrób zdjęcie na kliszy, które możesz trzymać w dłoni. Nawet drobne gesty, takie jak zakup fizycznego budzika, mogą dać poczucie wolności.
„Przejście na technologię analogową niekoniecznie oznacza odcięcie się od informacji w internecie, ale raczej odcięcie internetu od informacji o mnie” – powiedziała Epps. Niedawno zrezygnowała z pakietu Google i spędza niedziele bez ekranu.
Czy to wszystko jest na pokaz?
Poranek był dość spokojny, jak na mój pierwszy dzień offline. Obudziłam się naturalnie wraz ze wschodem słońca, przebrana za influencerkę lifestylową: pisałam pamiętnik, otworzyłam stary egzemplarz „Wichrowych Wzgórz” i przygotowałam się w połowie czasu, który zwykle potrzebuję. Nie miałam czasu na znalezienie starego iPoda ani odtwarzacza VHS, więc polegałam na rękodziele i czytaniu, żeby przetrwać dni. Moim największym problemem było poczucie, że gram przedstawienie.
Pisałem o tym dla publikacji poświęconej mediom cyfrowym i rozmawiałem z ludźmi, których poznałem w mediach społecznościowych. Wybrałem też najłatwiejsze alternatywy dla życia cyfrowego; wiedziałem, że spisanie listy zakupów będzie o wiele łatwiejsze niż rezygnacja z rozmowy z rodziną przez FaceTime.
Mimo to, idąc do biura bez technologii, zauważyłem, jak wiele innych osób nie korzysta z ekranów. Zwykle omijałbym turystów gapiących się na wieżowce, ale tym razem podążyłem za ich wzrokiem. W ten pogodny dzień Empire State Building rzeczywiście prezentował się wspaniale.
Kiedy w ramach mojego dwudniowego wyzwania uczestniczyłam w cotygodniowym kółku robótek ręcznych w bibliotece w Brooklynie, kobiety w różnym wieku wymieniały się wskazówkami dotyczącymi ściegów i pomysłami na kolory – bez użycia ekranów. W ciepłym pomieszczeniu, w którym było około 20 osób, każda z nich podkreślała, jak wykorzystuje czas spędzony na robótkach jako sposób na odprężenie.
„Dzięki robieniu na drutach możesz czymś zająć ręce i nie musisz siedzieć w telefonie” – powiedziała Tanya Nguyen, stała uczestniczka wydarzenia, która robi na drutach. Mój własny dzień wygospodarował tyle minut, żeby w końcu dokończyć „Wichrowe Wzgórza”, wysłać pocztówkę mojej ośmioletniej kuzynce i być może, po kilkunastu kolejnych lekcjach robienia na drutach, zrobić ten szalik. Czułam, że osiągnęłam coś poza pracą i jaskrawoniebieskim ekranem. Podobnie jak wiele osób z mojego pokolenia, potrzebowałem po prostu trendu na TikToku, który by mi powiedział, że muszę to zrobić.
