Niedobór chipów w przemyśle samochodowym musi być sygnałem ostrzegawczym dla badań i polityki przemysłowej w Europie. Obecny niedobór półprzewodników po stronie podaży może szybko przekształcić się w strategiczną niekorzystną sytuację dla lokalnej gospodarki. Poglądy te są wyrażane przez czołowych ekspertów branżowych: „Potrzebujemy znowu potężnej mikroelektroniki” – mówi Christoph Kutter, dyrektor Instytutu Mikrosystemów im. Fraunhofera i członek Prezydium Stowarzyszenia Technologii Elektrycznych, Elektronicznych i Informacyjnych (VDE) w filmie wideo konferencja. UE musi wreszcie stanąć na gaz tutaj.
Dzięki Infineon , ST-Microelectronics i NXP niektóre odnoszące sukcesy korporacje nadal opierają się na starym kontynencie. Drugi co do wielkości producent kontraktowy na świecie Globalfoundries ma swój największy zakład w Dreźnie. Europa ma też dość potężnych dostawców w takich firmach jak holenderski ASML czy niemiecka grupa Zeiss. Jednak lokalne sieci i ekosystemy mikroelektroniki nie mogą dorównać konkurencji za granicą. Podczas gdy sprzedaż chipów wzrosła w Azji i Ameryce nawet w kryzysowym roku 2020, w Europie znacznie spadła.
To nie jest normalny rynek
Na pierwszy rzut oka pandemia może odegrać pewną rolę, ale pandemia nie jest wystarczającym powodem upadku. Ponieważ już w 2019 roku Europa odpowiadała za 40 miliardów dolarów, mniej niż dziesięć procent światowego popytu na półprzewodniki. Jeszcze gorzej wygląda to po stronie podaży. Już w 2014 r. Zaledwie dwa procent światowej produkcji w Europie pochodziło z produkcji ważnych 300-milimetrowych chipów waflowych. Nie ma własnego producenta procesorów sterujących i graficznych.
Pandemia i jej konsekwencje pokazały, jak bardzo jest się dziś zależnym od nowoczesnej IT i jej najmniejszych komponentów, chipów i czujników – podkreślił Hans Schotten, dyrektor naukowy Niemieckiego Centrum Badawczego KI i przewodniczący społeczeństwa informatycznego w VDE. W Chinach wysoka technologia jest priorytetem, w Ameryce od lat istnieje tendencja do hegemonii technologicznej. Z drugiej strony Europa zawsze postrzega branże takie jak branża chipów z regulacyjnego punktu widzenia.
„Rynek z pewnością jest rozwiązaniem” – mówi Schotten. Ale w branży, której rynek jest tak zniekształcony przez dotacje rządowe, przegrywają. Chiny i Ameryka nie tylko używają zaawansowanych technologii jako instrumentu politycznego od czasu pandemii korony, mówi Kutter. W obliczu tych napięć Europa potrzebuje planu, który zabezpieczy na przykład dostawy chipów dla lokalnego przemysłu. I tu właśnie wzywa się Brukselę.
Ale co teraz zrobić? „Mamy wielkie mocne strony w badaniach” – mówi Christian Schäffer, profesor w Katedrze Technologii Wysokich Częstotliwości na Uniwersytecie Helmuta Schmidta. „Naszym problemem jest jednak przełożenie wyników badań na wyniki ekonomiczne”. W Chinach jest to forsowane przez rząd, w Ameryce przez miliardowych inwestorów venture capital i instytucje państwowe.
Co zrobić teraz
W przedstawionym obecnie przez VDE dokumencie „Hidden Electronics II” jest powiedziane, że nie ma już europejskiego producenta procesorów sterujących i graficznych. Ale Europa mogłaby zażądać, aby przynajmniej część chipów „używanych w Europie była również produkowana w Europie”. Ponadto polityka badawcza musi być bardziej długoterminowa niż wcześniej: „W ciągu trzech lat można osiągnąć ewolucyjną poprawę, aw przypadku przełomowych innowacji niezbędny jest co najmniej dziesięcioletni horyzont”.
Ponadto systemy edukacyjne potrzebują więcej pieniędzy i zasobów. I po czwarte: „Państwo nie powinno stać się przedsiębiorcą. Chodzi raczej o to, że działania rządu w obszarze zaawansowanych technologii mogą być niezwykle przydatne dla gospodarki rynkowej. To powinno być przedmiotem ponownej oceny polityki badawczej i przemysłowej między Brukselą a Berlinem. Wówczas Europa wydostanie się z pułapki na chipy, w którą wpadła.
