Chiny nie odnotowały ostatnio prawie żadnych sukcesów w handlu zagranicznym. Po sześciu miesiącach spadków eksport ponownie rośnie. Pekin będzie jednak prawdopodobnie zaniepokojony danymi dotyczącymi importu i popytem konsumenckim. Eksport Chin wzrósł po raz pierwszy od maja. Jak ogłosiły w czwartek w Pekinie chińskie władze celne, w listopadzie eksport w dolarach amerykańskich wzrósł o 0,5 procent w porównaniu z tym samym miesiącem ubiegłego roku. Część analityków spodziewała się niewielkich zmian lub dalszych spadków. W październiku eksport spadł o 6,4 procent rok do roku.
Niespodziankę spotkała kwestia importu. Te spadły o 0,6 proc. Eksperci spodziewali się znacznego wzrostu po tym, jak import nieoczekiwanie wzrósł już w październiku. Wzrost ten był wówczas postrzegany jako oznaka rosnącej konsumpcji na rynku chińskim. Import do Chin jest ważny także dla niemieckich eksporterów.
Chiński eksport do UE i Niemiec spadł w ciągu roku o ponad dziesięć procent. Zmniejszył się także import z Europy i Niemiec. Europejczycy od dawna narzekają na niezrównoważone stosunki handlowe z drugą co do wielkości gospodarką świata. Przewodniczący Rady UE Charles Michel i przewodnicząca Komisji Ursula von der Leyen omawiali te problemy podczas czwartkowych rozmów z rządem Chin w Pekinie . Dla kontrastu, eksport Chin do Rosji szybko rośnie od miesięcy, a ostatnio wzrósł o około 50 procent w skali roku.
Opieranie się na eksporcie to oczywisty sposób na ponowne pobudzenie wzrostu gospodarczego, ponieważ ożywienie gospodarcze Chin stoi przed poważnymi wyzwaniami, Europejska Izba Handlowa w Pekinie stwierdziła na żądanie: „Jednak nadmierne poleganie na politykach po stronie podaży stwarza ryzyko, ponieważ prowadzi do znacznych Przyczyniła się do tego nierównowaga handlowa, którą Chiny narosły wraz z Unią Europejską i USA”.
Obserwatorzy liczyli na stabilizację handlu. Na arenie międzynarodowej sytuacja Chińczyków nie układa się dobrze, ponieważ globalna inflacja i podwyższone stopy procentowe zmniejszają popyt na produkty z Dalekiego Wschodu. Nie ma też oznak znaczącej poprawy w chińskiej gospodarce, co wywiera presję na decydentów w Pekinie. Sektor nieruchomości znajduje się w poważnym kryzysie ze względu na zadłużonych deweloperów, a konsumenci w Chinach kupują mniej. Dlatego w 2024 r. sytuacja może być trudna, jeśli analitycy mają rację, że Chiny będą musiały polegać na swoim popycie krajowym, ponieważ gospodarki USA i UE ochładzają się.
Ponadto agencja ratingowa Moody’s obniżyła perspektywy zdolności kredytowej Chin. Kraj nie stracił oceny A1, co oznacza, że jest bezpieczną inwestycją. Ministerstwo finansów Chin było jednak rozczarowane i stwierdziło, że obawy są bezpodstawne. Zdaniem amerykańskich analityków pomoc finansowa dla zadłużonych samorządów i spółek państwowych oraz kryzys na rynku nieruchomości mogą odbić się na chińskiej gospodarce. Według niektórych szacunków chińskie miasta i prowincje zadłużają się na równowartość 11 bilionów dolarów.
Sytuacja na rynku nieruchomości pozostaje trudna. China Evergrande, najbardziej zadłużona firma posiadająca równowartość ponad 300 miliardów dolarów, na początku tygodnia dała sobie kolejny oddech w sądzie w Hongkongu. Deweloperowi grozi likwidacja. Od 2021 roku Chińczycy z południa wielokrotnie zalegali z płatnościami na rzecz zagranicznych wierzycieli, którzy teraz chcą je odzyskać. Sąd chce poznać plan restrukturyzacyjny w styczniu.
Aby wzmocnić rynek, rząd złagodził przepisy dotyczące zakupów domów i kredytów. W mniejszych miastach jednak coraz wolniej sprzedaje się nowe mieszkania, jak podaje magazyn biznesowy „Caixin”. Na koniec października sprzedaż w miastach trzeciego i czwartego rzędu trwała średnio 26,3 miesiąca. Jak donosił magazyn, do lipca pozostało jeszcze 20 miesięcy. W dużych miastach, takich jak Pekin czy Szanghaj, czas ten nieznacznie się wydłużył z 11 do 12,7 miesiąca. Zdaniem Caixina rząd uważa, że na sprzedaż mieszkania zwykle potrzeba od 12 do 18 miesięcy.
