Chiny i Szwajcaria podpisały protokół o wolnym handlu

AktualnościWiadomości

Z powodu braku miejsca Guggenheim sprzedał Kandinsky’ego za 62 000 dolarów. Na aukcji może osiągnąć cenę 80 milionów dolarów

Około 15 lat po śmierci Solomona R. Guggenheima fundacja zarządzająca jego bogatą kolekcją dzieł sztuki doszła do wniosku, że posiada więcej obrazów Wassily’ego Kandinsky’ego, niż wie, co z nimi zrobić.

Zmarły amerykański biznesmen należał do grona najwybitniejszych i najbardziej oddanych mecenasów rosyjskiego malarza. Jednak w 1964 roku, pomimo prowadzenia muzeum o tym samym imieniu na Manhattanie, fundacja Guggenheima wystawiła na sprzedaż 50 ze 170 prac Kandinsky’ego – charakterystycznych kolorowych, geometrycznych ujęć abstrakcji – „z braku miejsca”.

Ogłaszając tę ​​decyzję, jego bratanek, Harry F. Guggenheim, powiedział, że kuratorzy obawiają się, że w przeciwnym razie dzieła sztuki pozostaną ukryte „w naszych skarbcach”, jak donosiły wówczas media  „Doszliśmy do wniosku, że nie powinien to być los tych obrazów” – dodał.

Było to szlachetne uczucie, ale patrząc z perspektywy czasu, być może kosztowne.

Aukcja z 1964 roku, na której sprzedano 50 obrazów Kandinsky'ego, wystawiona przez Fundację Solomona R. Guggenheima. Wiele z nich osiągnęło w ostatnich dekadach astronomiczne kwoty.

Na londyńskiej aukcji pod koniec tego samego roku 50 obrazów osiągnęło łączną cenę 536 580 funtów, co wówczas stanowiło równowartość około 1,5 miliona dolarów. Wiele z nich pojawiło się później ponownie na rynku po znacznie wyższych cenach. A teraz jedno z dzieł – „Betonte Ecken”, które w 1964 roku osiągnęło zwycięską ofertę wynoszącą zaledwie 22 000 funtów (wówczas około 62 000 dolarów, czyli 540 000 dolarów w dzisiejszych pieniądzach) od nowojorskiego marszanda – wraca na aukcję z szacowaną wartością od 60 do 80 milionów dolarów.

„Guggenheim miał wówczas tak ogromny majątek” – powiedział Max Carter, globalny prezes ds. sztuki XX i XXI wieku w Christie’s, domu aukcyjnym stojącym za tegoroczną aukcją. Fundacja „sprzedała niesamowite arcydzieła, których sprzedaż dzisiaj byłaby nie do pomyślenia” – dodał, rozmawiając przez telefon z Nowego Jorku.

Dramatyczny wzrost wartości dzieł Kandinsky’ego świadczy o jego pozycji na dzisiejszym rynku sztuki. Choć jego reputacja była już ugruntowana w momencie sprzedaży Guggenheima (wtedy nie żył już od dwóch dekad), „Betonte Ecken” był wówczas „nadal bardzo przyszłościowy”, powiedział Carter. „Teraz stał się kanonem”, dodał, nazywając obraz „kwintesencją” Kandinsky’ego.

„Betonte Ecken” zostanie wystawiony na sprzedaż 17 listopada w domu aukcyjnym Christie’s. Szacuje się, że jego cena wyniesie od 60 do 80 milionów dolarów.

„Gdybyś poszedł na ulicę i zapytał pierwszych 10 osób, które słyszały o Kandinskim, aby zamknęły oczy i opisały, jak wygląda jedno z jego arcydzieł, byłoby to właśnie to”.

Kolor, złożoność, kompozycja

Kandinsky, jedna z głównych postaci w rozwoju abstrakcji w latach 10. XX wieku, namalował „Betonte Ecken” między grudniem 1922 a styczniem 1923 roku. To kluczowy okres w karierze artysty — i całego ruchu abstrakcyjnego — który przyczynił się do powstania niektórych z jego najbardziej pożądanych dzieł.

Namalowany wkrótce po jego przybyciu, „Betonte Ecken” jest typowym przykładem wysoce teoretycznego podejścia Kandinsky’ego do formy i geometrii. Jego złożoność, kolor i kompozycja „syntezują wszystko, co było przed nim” – powiedział Carter. „Dla niektórych kolekcjonerów to jego najwspanialszy i najważniejszy okres” – dodał.

Obraz ten oddaje również wpływową rolę muzyki w twórczości Kandinsky’ego. Kandinsky zasłynął z wyboru kariery artystycznej po koncercie Wagnera w moskiewskim Teatrze Bolszoj w 1896 roku. („Widziałem wszystkie moje kolory w umyśle; stały przed moimi oczami” – pisał później o tym doświadczeniu. „Przed mną rysowały się dzikie, wręcz szalone linie”). „Betonte Ecken” to nie tylko czarne linie przypominające nuty muzyczne, ale także dzieło „symfoniczne” w mniej dosłownym sensie, powiedział Carter.

Rosyjski malarz Wasilij Kandinsky jest uważany za jedną z najważniejszych postaci w historii sztuki abstrakcyjnej.

„Kiedy stoisz przed tym obrazem, relacje wszystkich tych różnych kształtów i elementów – które w rękach gorszego artysty wyglądałyby chaotycznie, chaotycznie i być może niespójnie – są niezwykle harmonijne” – powiedział, dodając: „Tak naprawdę chodzi o relacje między formami”.

Namalowany na kwadratowym płótnie o wysokości i szerokości ponad 130 cm, „Betonte Ecken” (po niemiecku „Zaakcentowane rogi”) jest niezwykle duży jak na dzieło Kandinsky’ego. Stosunkowa rzadkość jego prac również wpłynęła na ich wartość, powiedział Carter.

Wśród nich znajduje się jednak Guggenheim, który od tego czasu nabył nowe dzieła Kandinsky’ego i obecnie posiada ich ponad 150. Muzeum mogło stracić arcydzieła warte miliony dolarów ze swojego bilansu, ale można twierdzić, że zachowało swoje najbardziej ikoniczne przykłady, w tym słynną „ Kompozycję VIII”. Jak powiedział siostrzeniec wielkiego kolekcjonera przed sprzedażą w 1964 roku, fundacja licytowała tylko te obrazy, które „mogły zostać rozsądnie wystawione na sprzedaż bez umniejszania rangi stałej kolekcji muzeum”.

Polecane artykuły
AktualnościWiadomości

Google widzi kliknięcia, a nie sprzedaż. Nowa warszawska agencja Leptun chce to zmienić

AktualnościITWiadomości

Wyprzedaż akcji AI – Nasdaq spada o 6 procent

AktualnościWiadomościZbrojeniówka

Rheinmetall szokuje inwestorów ostrzeżeniem o zyskach

AktualnościWiadomości

Gdzie Harry Kane inwestuje swoje miliony

Zapisz się do Newslettera
Bądź na bieżąco i otrzymuj najnowsze artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *